Glimlach iedere dag

Sonrie cada dia. Ofwel glimlach iedere dag. Deze quote heb ik de laatste dagen in mijn achterhoofd moeten houden. Want het zijn best heftige dagen geweest. Waar zal ik beginnen..?

Maandenlang heb ik alles voorbereid om naar Valencia te vertrekken. Appartement geregeld in een fijne buurt, Spaanse lessen vast gelegd, alles geregeld ivm werk enzovoort. Twee dagen voor ik vertrek krijg ik een mailtje dat mijn kamer overboekt is en ik dus GEEN slaapplaats heb in Valencia. Ja dit kan hier blijkbaar zomaar! Helemaal overstuur en halsoverkop heb ik de dag voor mijn vertrek nog een verblijfplaats kunnen regelen. Dit was dus niet hoe ik mijn laatste dag voor mijn vertrek had voorgesteld.

Uiteindelijk heb ik nog iets kunnen vinden. Maar er is veel minder comfort en niet in de buurt waar ik graag had gezeten. Dus dat was eigenlijk al een slecht begin van mijn avontuur. Ik werd echt op de proef gesteld of ik dit écht wel wilde.

Toch ben ik vertrokken. Niels is met mij mee gegaan en de eerste dagen hebben we in een B&B geslapen in Rusafa. Dit was omdat dit dicht bij het appartement lag waar ik zou verblijven. Wat nu dus niet meer het geval was.. B&B abc you is echt een fijne plek! Je hebt er een goed bed én een heerlijk ontbijt! Het enige nadeel vond ik dat er vooral Nederlanders zitten, hoogstwaarschijnlijk omdat de eigenaren ook Nederlanders zijn. Ik vind het zelf leuker als ik tussen de lokale bevolking zit of in ieder geval tussen een mengeling van nationaliteiten.

Niels en ik hebben een heerlijke paar dagen gehad in Valencia en toen kwam het besef dat Niels terug naar België zou gaan en ik hier alleen zou achterblijven. Dit gevoel overviel mij gisteren in één keer. En ik had het er ook echt moeilijk mee. Ik had buikpijn, kreeg geen hap door mijn keel en ik was super verdrietig. Gelukkig was Niels er nog om mij te troosten. Vanmorgen werd ik wakker en had ik al een beter gevoel. Ik wist dat dit moment er zou komen, maar toch maakt dat het niet minder moeilijk. Niels zit op dit moment op het vliegtuig naar België en ik ben hier, alleen. Maar toch overheerst op dit moment het gevoel dat het wel goed komt. Ik moet op mezelf vertrouwen en er voor gaan! En samen met de steun van Niels, mijn vrienden en familie zal dit zeker goed komen en voel ik mij toch iets minder alleen in deze grote stad.

Morgen begint mijn eerste Spaanse les en kan mijn avontuur echt beginnen.

Hasta la proxima!

- Jacinta -

Share this project:

Plaats een reactie